نجوا

آن که یادش در دل ما دائم است عاشقی خوشنام عبدالقائم استکی رود از خاطر ما یاد او ؟ خاطر ما عاطر از ارشاد اواز خدا خواهیم رضوان تا ابد بر روان پاک آن عبدالصمدروح پاکش پر کشید از خاک رفت سالک سوی خدا افلاک رفتبعد از او تاریک شد شهر دورود هدیه بر روح قشنگ او درودعصرها روز دوشنبه یاد باد حضرت استاد روحش شاد بادحلقه های ذکر و عرفان داشتیم یاد الله در دل و جان داشتیمای دریغا از غم هجران دوست جان ما بادا فدای جان دوستای دریغا مرد عرفان رفته است جسم ها جا مانده و جان رفته استجمعه ها در خطبه اش توحید بود آسمان شهر را خورشید بود خاطرات دلنشینش زنده باد نام و یادش تا ابد پاینده باد باز امشب در غم عشق مراد باید ای دل لب به یاد او گشاداو که عمری عاشق دلدار بودقبله ی جانش جمال یار بودعاشقی را اسوه ی عشاق بود بهر دیدار خدا مشتاق بود آری او سالک، الی الله بوده استحضرت آقا چنین فرموده است یاد محبوب خدا یاد خداست این هم از توفیق و امداد خداستیاد یار مهربان ما بخیریاد آن خوشتر ز جان ما بخیراز من و یاران سلام بی عدد هدیه بر روح تو ای عبدالصمدشاد باش ای حضرت استاد مافاذکرونی از دمت در یاد ماکام جان با نام تو شیرین شدهدر فراقت جان ما غمگین شده مست از شور مناجات توییمذاکر قاضی حاجات توییم نغمه هایت در دل شب شور داشتخطبه های جمعه هایت نور داشتاعتکاف از تو صفا بسیار داشتهر نفس از تو نسیم یار داشتمی نویسم در غم عشق مرادشاد بادا روح عرفان شاد بادعارف واصل که لطفش دائم استحجت الاسلام عبدالقائم استیاد آرید آن که محبوب خداستاین حدیث عشق مطلوب خداستعشقبازی را از اول پیشه کرددر هوالل نجوا...